[ image disabled ]
| Release: 2007
Style: easy listening
Label: Silvercat Records
Website: www.petercriss.net
Contact:
Playing Time: 40:42
Cat. N°:
Review by: Edwin
Translated by: Edwin
Rating: 5/10
|
English:
You have no idea how much it pains me to slam this album, but fair is fair: this is not exactly what you could call a beauty.
Peter Criss was always my favourite KISS member. Sure, he was never a great hard rock drummer, but I’ve always been wild about his raspy vocals and the influences he brought into the band (ranging from jazz, big band and swing to soul and rockabilly) were definitely a feature that made the band sound different and stand out. On this new solo album you won’t find any rock, let alone heavy rock. This is all easy listening material, mainly orchestral ballads.
I do have to reward Criss full marks for intention. This is by far the most personal album he’s ever done. ‘One For All’ recounts Criss’s feelings about 9/11 (look for the Twin Towers on the album cover) and ‘Space Ace’ (which sounds a bit Bowie-like) is a tribute to his former bandmate Ace Frehley. Still, no matter how heartfelt these songs are for Criss, I’m afraid none of them really touch my heart. The songwriting is mediocre – most songs don’t seem to be going anywhere. But even when Criss tackles some evergreens (‘What A Difference A Day Makes’, ‘Send In The Clowns’), things don’t improve much. Most disturbing are the poor vocals, which are at best shaky and at times even painful to listen to. Where has that screaming and growling Catman gone?
Best tune is ‘Doesn’t Get Better Than This’, which features a decent Criss vocal, some fine, soulful background singing by Jen Johnson and excellent guitar work by Mike McLaughlin. ‘Faces In The Crowd’ and the bluesy cover ‘Heart Behind These Hands’ are also nice tracks.
Bottom line: if you’re looking for the hard rocking Catman, you’ll have to look elsewhere. Frank Sinatra fans will be more likely to feel comfortable with this album, but only if they aren’t too fussy about the songwriting, the production and the vocals. But hey, this is still FAR better than Gene Simmons’s “A**hole” from a few years back – at least some kind of positive note to finish this review on.
Nederlands:
Je hebt er geen idee van hoe moeilijk het voor mij is om dit album neer te sabelen, maar eerlijk is eerlijk: dit is niet bepaald iets dat je een juweeltje zou kunnen noemen.
Peter Criss was altijd mijn favoriete KISS-lid. OK, hij was nooit een geweldige hardrock drummer, maar ik was altijd wild van zijn wat hese stemgeluid en de invloeden die hij in de band bracht (variërend van jazz, big band en swing to soul en rockabilly) waren absoluut een factor die de groep ‘anders’ deed klinken. Op dit nieuwe solo-album zul je geen rock aantreffen , laat staan heavy rock. Dit is easy listening van begin tot eind, met een hoofdrol voor orkestrale ballads.
Ik moet Criss de hoogste punten geven voor intentie: dit is duidelijk zijn meest persoonlijke album tot nu toe. ‘One For All’ geeft zijn gevoelens weer over 9/11 (zoek naar de Twin Towers op de cover) en ‘Space Ace’ is een ode aan zijn vroegere bandmaat Ace Frehley. Maar hoe diepgravend deze nummers ook zijn voor Criss, geen van hen weet me echt te raken. De composities zijn middelmatig – de meeste songs lijken nergens heen te gaan. Maar zelfs als hij enkele evergreens aanpakt (‘What A Difference A Day Makes’, ‘Send In The Clowns’), wordt het niet veel beter. Het meest tegenvallend zijn de vocalen, die op hun best onvast zijn en op sommige momenten zelfs pijnlijk om naar te luisteren. Waar is de schreeuwende, krijsende Catman gebleven?
Het beste nummer is ‘Doesn’t Get Better Than This’, met een degelijke Criss vocal, mooie, soulvolle achtergrondzang van Jen Johnson en uitstekend gitaarwerk van Mike McLaughlin. ‘Faces In The Crowd’ en de bluesy cover ‘Heart Behind These Hands’ zijn ook behoorlijke nummers.
Besluit: als je op zoek bent naar de hard rockende Catman, moet je elders zoeken. Fans van Frank Sinatra hebben meer kans om zich bij dit album thuis te voelen - zolang ze maar niet te veel vragen van de composities, de productie en de zang. Maar goed, dit is nog steeds véél beter dan Gene Simmons’ “A**hole” van een paar jaar geleden – dan toch nog een min of meer positieve noot om deze recensie af te ronden.
Tracklist:
One For All
Doesn’t Get Better Than This
Last Night
What A Difference A Day Makes
Hope
Faces In The Crowd
Send In The Clowns
Falling All Over Again
Whisper
Heart Behind These Hands
Memories
Space Ace
| Musicians:
Peter Criss, Mike McLaughlin, Paul Shaffer, Will Lee, Mark Montague, Clifford Carter, jebn Johnson, All Boys choir from the Church of Transfiguration
| |
[Aangemeld door Blindman] |
Main Menu
